For best IPTV provider, please visit: WWW.IPTV.CAT For best IPTV provider, please visit: WWW.IPTV.CAT
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΕ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ...
ΜΠΡΟΥΚΛΙΝ, ΠΡΙΝ ΑΠΟ 40 ΧΡΟΝΙΑ
ΚΛΕΙΣΤΟ
ΑΝΟΙΧΤΟ
Ελάτε. Επόμενος.
Γεια σου, Τζόι. Τι θέλει σήμερα η γιαγιά σου;
Δυο καρβέλια ψωμί και 12 ζέπολε.
Τώρα βγήκαν απ' τον φούρνο. Σ' τα φέρνω αμέσως.
Να 'σαι φρόνιμος. Να λες το Ροδάριο.
Και, Τζόι,
μην τα φας όλα στον δρόμο.
Ωραίο αμάξι, κε Ρομάνο. Κλασικό μοντέλο.
Σ' ευχαριστώ, Τζο.
- Γεια, Τζο. - Γεια, Μπρούνο.
Μπρούνο, όχι τσαπατσουλιές.
Εμπρός.
- Τζόι! - Γεια σου, μικρέ.
Μαμά, έφερα το ψωμί.
Μπράβο σου, Τζόι.
Τα ζέπολε;
Τζόι!
Πάνε τα ζέπολε.
Φύγε από δω.
Τζόι, θες να δεις πώς κάνει η γιαγιά τη σάλτσα;
Έλα εδώ.
Δες, περίμενε.
Μύρισέ το.
Πώς ξέρεις πόσο να βάλεις;
Ακούς την καρδιά σου. Όσο σου λέει η καρδιά σου.
Δοκίμασε.
Είναι τέλεια, γιαγιά.
Όχι. Εσύ είσαι τέλειος.
"Στο τραπέζι μένουμε για πάντα νέοι".
Μη! Για συμμορφώσου!
Ωραία τα λαζάνια;
Ποιος πήρε όλες τις γωνίες;
Πού πήγαν τα λαζάνια;
- Σάλτσα λέγεται ή ζωμός; - Σάλτσα.
Ρομπέρτα!
Τσάο, Ρομπέρτα!
Ρομπέρτα!
Μια φωτογραφία!
Όχι!
Ελάτε, μαζευτείτε!
Για να δω ωραία χαμόγελα!
- Γεια σου. - Συλλυπητήρια, Τζόι.
Η μητέρα σου είχε χρυσή καρδιά.
Σου έφτιαξα γεμιστά κοχύλια με φρέσκια ρικότα και σπανάκι,
- Για αργότερα. - Ευχαριστώ.
Στη μαμά σου. Τη Μαρία.
Σαν μάνα μου την είχα.
- Εκείνη ήταν ευγενική. - Ναι.
- Εβίβα. - Εβίβα.
Δεν ξέρω πώς θα συνεχίσω αύριο, Μπρούνο.
- Σιγά σιγά. - Ναι.
Ο χρόνος βοηθάει.
Με λοξοκοίταξε η γυναίκα μου;
Ναι. Έτσι φαίνεται.
Ετοιμάσου.
Τζο, σου έφτιαξα σκουντζίλι.
Αφού δεν του αρέσει.
Σκάσε εσύ. Φωνακλά.
Να τρως όσο πενθείς. Μόνο έτσι θα το ξεπεράσεις.
Έβαλα 18 σκελίδες σκόρδο.
Ευχαριστώ.
- Θα περάσω από βδομάδα. - Εντάξει.
Θέλω να τα πάρεις και να τα φας.
Τα διάσημο κασάτα σου!
Παρακαλώ.
- Πεντανόστιμο. - Prego.
Η μαμά μου σ' εκτιμούσε πολύ, Τζία.
Γνωριζόμασταν 26 χρόνια. Ήταν φίλη μου, όχι απλώς πελάτισσα.
Σ' ευχαριστώ για όλα.
Της έφτιαξες όμορφη περούκα.
Όλοι μας αξίζουμε λίγη αξιοπρέπεια.
Ειδικά στον θάνατο.
Αν χρειαστείς τίποτα, ξέρεις πού να με βρεις.
Εντάξει.
- Βάλ' τα στο ψυγείο. - Ναι.
Δείπνο, την άλλη Κυριακή.
Δεν δέχομαι όχι.
- Ναι. - Εντάξει.
- Πανέμορφο, Μπρούνο. - Χάρη σ' εσένα.
Είναι χαρά μου να το μαστορεύω.
Έλεος, ένα αμάξι είναι. Αν μπορούσες, θα το παντρευόσουν.
Καλά. Άντε, μπες μέσα.
Όντως. Θα το παντρευόμουν.
Σε άκουσα!
Πόσες αναμνήσεις κουβαλάει...
Θυμάσαι τον μπαμπά μου με τις ζάντες;
Πονάει ο χαμός τους.
Ναι.
Θα σε πάρω αύριο.
Ναι.
Τι αηδία είναι αυτή!
Πού είναι η ρίγανη;
Έτσι είναι το ιταλικό φαγητό;
- Τζο! Πάλι μου επιτίθεται. - Έλα, Ρομπέρτα.
- Ρομπέρτα. - Σπαγγέτι με κεφτέδες;
Αλλαντικά με κέτσαπ είναι!
Είναι ποιοτικό πράμα. Βλέπεις;
Σταμάτα!
Άι παράτα μας!
Είναι ο διάολος! Θέλει να με σκοτώσει!
Όντως το θέλω.
- Καλά το σόι; Χάρηκα που σε είδα. - Κι εγώ, Τζο.
Ξέρω τι θα πεις.
Να μην παρενοχλείς τον σεφ;
- Σιγά που παρενοχλώ τον σεφ. - Ναι.
Έρχεται η αστυνομία να σε συλλάβει.
Αν δεν φτιάξει λίγο το φαγητό, θα δεις τι θα πει παρενόχληση.
Θα του δώσω μια στον κώλο για να μάθει.
Σου έφερα κάτι.
Τι;
Ήθελε να σιγουρευτεί ότι θα σ' το δώσω.
Δεν μπορούσα, Τζόι...
Συγγνώμη...
Δεν βαστούσε η καρδιά μου να έρθω στην κηδεία της.
Το ξέρω.
Έλα, δεν πειράζει.
Δεν πειράζει.
Ήταν η καλύτερή μου φίλη για 60 χρόνια.
Κι εσύ η δική της.
Δεν αποχαιρετάς έτσι απλά κάποιον
μετά από 60 χρόνια.
Δεν γίνεται.
Ήξερε ότι λάτρευα αυτήν την καρφίτσα.
Έλα... Βάλ' την.
Μην κουνιέσαι.
Ωραία.
Σου πηγαίνει.
Στάσου λίγο.
Παραλίγο να το ξεχάσω.
Ένα γράμμα απ' τη μαμά σου.
ΤΖΟΪ
Ωραία.
Θα καταλάβεις όταν έρθει η ώρα.
Και θα το ανοίξεις τότε.
Σ' ευχαριστώ.
"Στο τραπέζι μένουμε για πάντα νέοι".
ΑΡΧΗ ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
Καλώς τον!
Ο θρύλος επιστρέφει!
Με μια γρήγορα ματιά, μάλλον φταίει η τάση.
Μια γρήγορη επιδιόρθωση θέλει.
Επίτηδες χαλάτε το λεωφορείο;
- Καλά πάει. - Τι γίνεται;
Χτύπα κάρτα. Το αφεντικό δεν αστειεύεται.
Ωραία, όλα είναι όπως τα άφησα.
Τι είναι αυτό; Μοσχοβολάει.
Τους έφερα για το διάλειμμα.
Οι κεφτέδες της γιαγιάς. Όπως τα κουτσοκατάφερα, τέλος πάντων.
Ευχαριστώ που ήρθατε τις προάλλες. Το εκτιμώ.
Ο χαμός της μάνας είναι σκληρός, όσο χρονών και να 'σαι.
Κύριε ΜακΚλέιν, καλημέρα.
- Πώς είστε; - Τζο!
Ανησύχησα που πήρες τόση άδεια. Έλεγα πως δεν θα μας ξανάρθεις.
Όχι, δεν θα το έκανα ποτέ.
Χαίρομαι που γύρισα.
Σας ευχαριστώ πολύ
για το καλάθι με τα φρούτα.
Είχε και μανταρίνια.
- Ευχαριστώ. - Μα ασφαλώς.
Έχασα τη γάτα μου πέρυσι. Ξέρω πώς είναι να πενθείς.
Είναι ό,τι λιγότερο.
Τα συλλυπητήριά μου. Δεν το ήξερα.
Τέλος το διάλειμμα.
- Εντάξει. - Εντάξει.
Και πάλι ευχαριστώ.
Τζο, δεν εννοούσα να μας μαγειρέψεις εσύ.
Σώπα, βρε. Μ' αρέσει να σας περιποιούμαι.
Λοιπόν. Συνταγή της γιαγιάς.
Χειροποίητα ζυμαρικά, χοιρινά μάγουλα, πεκορίνο.
Και γινωμένες ντομάτες Σαν Μαρτσάνο για τη σάλτσα πομοντόρο.
Έχω εντυπωσιαστεί.
- Πώς κι έπιασες τη μαγειρική; - Δεν ξέρω.
Τελευταία σκέφτομαι όσα φαγητά θυμάμαι της μαμάς και της γιαγιάς,
και τα φτιάχνω ένα ένα.
Μερικά τους μοιάζουν,
αλλά μακάρι να έβρισκα πώς έκανε τη σάλτσα η γιαγιά μου.
Τέλος πάντων.
- Καλή όρεξη. - Φαίνονται νοστιμότατα.
Εβίβα. Ας φάμε.
Τζο, πριν αρχίσουμε να τρώμε,
εγώ κι ο Μπρούνο θέλουμε να σου πούμε κάτι.
Ανησυχεί πολύ. Μου έχει πάρει τ' αυτιά.
Απ' όταν έχασες τη μαμά σου, ανησυχώ για το μέλλον σου.
Τη φρόντιζες τόσο καιρό, και είναι αξιέπαινο,
αλλά τώρα να φροντίσεις τον εαυτό σου.
Τι θα πει αυτό;
- Μήπως να πεις κάτι; - Καλά, εντάξει.
Δεν είμαστε παιδιά πια. Χρειάζεσαι ένα σχέδιο.
Πάρε την ασφάλεια της μαμάς σου.
Δεν θέλω να το συζητήσω. Είναι τα λεφτά απ' τον χαμό της.
Δεν θέλω να περάσω το βράδυ μου μιλώντας για λεφτά.
Μα, Τζο, θα τιμήσεις τη μνήμη της αν τα ξοδέψεις.
Βρες κάτι που σε γεμίζει χαρά
ή κάτι που σου τη θυμίζει.
Ή ξεπλήρωσε το χρέος σου.
Βοηθάνε πολύ τα 200.000 δολάρια.
- Μάλιστα. - Δεν ξέρω...
Αγόρασε καινούργια ρούχα ή έπιπλα, ας πούμε.
Αυτήν την πολυθρόνα την είχε ο Μπρούνο πριν καν παντρευτούμε.
Μ' αρέσει. Τι έχει;
Μια χαρά είναι. Αράζεις και βλέπεις αγώνες.
- Σε σχήμα γάντι μπέιζμπολ. - 100% δερμάτινη.
Καλά. Δεν ξέρω, βρες ένα χόμπι.
Μια φίλη άρχισε φλαμένκο.
- Έλεος με το φλαμένκο. - Το λατρεύει.
Δεν θ' αρχίσει φλαμένκο.
Το βόλεϊ; Δεν σ' αρέσει;
Μάλλον, ξέρω γω. Εννοείς να παίζω βόλεϊ;
Δεν ξέρω τι θα κάνεις. Κάνε κάτι καινούργιο.
Αν συνεχίσεις να κάνεις τα ίδια, δεν θ' αλλάξει τίποτα.
Δεν θέλω να 'σαι σ' αυτήν την πολυθρόνα στα 60 σου.
Κατάλαβες;
- Ναι. - Συγγνώμη που γκρινιάζω.
Απλώς ανησυχώ επειδή σ' αγαπώ.
- Το ξέρω. - Εντάξει.
- Σ' αγαπώ. Ευχαριστώ. - Καλά.
- Εντάξει. - Κι εγώ σ' αγαπώ.
Και πεθαίνω της πείνας, οπότε ας φάμε.
Δεν τρώγονται κρύα τα μάγουλα.
Ανυπομονώ να το δοκιμάσετε.
ΣΤΑΤΕΝ ΑΪΛΑΝΤ
ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΜΟΥΣΚΟ
Γεια, πώς είσαι;
- Καλή είναι αυτή. - Ναι.
Έτσι ακριβώς τις ζουλούσε κι η γιαγιά μου.
Μα άλλωστε, οι ντομάτες είναι η ψυχή του πιάτου.
- Χωρίς ψυχή, δεν έχεις τίποτα. - Ισχύει.
Εντάξει. Δώσε μου τρεις τέτοιες.
- Τρεις. Ό,τι θες εσύ. - Grazie.
- Prego. - Αντονέλα, πήρα τα λουλούδια.
- Ωραία, είναι πανέμορφα. - Ολίβια;
Τζο;
Θεέ μου! Δεν έχεις αλλάξει καθόλου!
Έλα τώρα. Δεν το πιστεύω.
- Αλήθεια σου λέω. - Πάνε 30 χρόνια.
Μα τον Θεό, είσαι όπως σε θυμόμουν.
Είσαι μια κούκλα!
Τον ξέρεις;
Συγγνώμη, ναι...
Τζο, η Αντονέλα. Γειτόνισσα.
Με τον Τζο ήμασταν συμμαθητές, πριν μετακομίσουμε Στάτεν Άιλαντ.
Ναι. Με την Ολίβια πήγαμε στον χορό αποφοίτησης.
Σωστά, στον χορό.
Ναι.
Χάρηκα για τη γνωριμία, Αντονέλα.
Κι εγώ χάρηκα. Ευχαριστώ.
- Δεν μένεις εδώ, σωστά; - Όχι.
Όταν ήμουν μικρός, η μαμά κι η γιαγιά μ' έφερναν στη λαϊκή εδώ.
Απίστευτο που είναι ακόμα εδώ.
Έτσι είναι.
Το καλό αντέχει στον χρόνο.
Είναι δικηγόρος.
Όχι, δεν είμαι.
- Δικηγόρος; - Όχι ακόμα.
Ξαναγύρισα στα θρανία.
Πρώτο έτος νομικής στο Σεντ Τζονς.
Συγχαρητήρια.
Ναι...
- Ποτέ δεν είναι αργά για μια νέα αρχή. - Ναι.
Μην είμαι αγενής. Βιαζόμαστε.
- Φυσικά. Χάρηκα που σε είδα. - Ευχαριστώ.
Αντονέλα, χάρηκα.
Ευχαριστώ. Κι εγώ χάρηκα.
- Ευχαριστώ, Αλ. - Τι τρέχει μεταξύ σας;
Μια σύντομη αλλά και μεγάλη ιστορία.
"Μια σύντομη αλλά και μεγάλη ιστορία".
- Ωραία έκφραση. Θα τη θυμάμαι. - Εντάξει.
Η Ολίβια απ' το λύκειο. Είναι ακόμα σέξι;
Και σέξι και παντρεμένη.
- Ποιος είναι σέξι; - Κλείνω.
ΣΠΙΡΙΤΟΣ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ
Μάλιστα, θα τα βγάλεις όλα για τους γείτονες;
Και τι; Να κάνω σημάδια;
Θέλω να σας πω κάτι, παιδιά.
Πήγα στο Στάτεν Άιλαντ τις προάλλες.
Βρήκα ένα εστιατόριο.
Γιατί πας στο Στάτεν Άιλαντ για φαΐ;
Ναι, τόσα εστιατόρια έχουμε εδώ.
Δεν εννοώ ότι βρήκα εστιατόριο για να φάω.
Αλλά εστιατόριο για ν' αγοράσω.
Να το αγοράσεις;
Ναι.
- Στο Στάτεν Άιλαντ; Τι; - Ναι.
Μα τι λες; Πώς θα το αγοράσεις;
Με τα λεφτά της μαμάς.
Τρελάθηκες;
Δεν ξέρω. Ίσως και να τρελάθηκα.
Θέλω ν' ανοίξω ένα ιταλικό εστιατόριο.
Θα το ονομάσω Enoteca Maria.
Προς τιμήν της μαμάς.
Δεν ξέρεις τίποτα από εστιατόρια.
Τι πρέπει να ξέρω;
Μαγειρεύεις, ο κόσμος τρώει και χαίρεται.
Μου είπατε να κάνω κάτι.
Ν' αγοράσεις έπιπλα, να βρεις κοπέλα.
Ν' αποπληρώσεις το στεγαστικό, όχι να κάνεις επιχείρηση στα τυφλά.
Παιδιά, τα χρόνια περνάνε.
Δεν έχω πολύ χρόνο για να βγάλω μια άκρη.
Αυτό θέλω.
Δεν μπορώ να το εξηγήσω,
αλλά αυτό έχω ανάγκη.
Άκου, δεν μπορώ να σε αφήσω να ξοδέψεις τα λεφτά της μαμάς σου
σε εστιατόριο στο Στάτεν Άιλαντ.
Μάλλον δεν καταλαβαίνεις.
Το έκανα ήδη.
Λοιπόν, ακούστε.
Ανυπομονώ να το δείτε. Είναι εκπληκτικό.
Εντάξει. Ρίξτε μια ματιά.
Δείτε τι ωραίος πάγκος εδώ.
Δείτε δάπεδο. Αυθεντικό ασπρόμαυρο καρό.
Είναι λιτό, έχει υπέροχο στιλ.
Μάλλον θα βγάλω το σεπαρέ. Δεν μου χρειάζεται εδώ.
Πόσα έδωσες;
Η προκαταβολή ήταν 175.000 δολάρια.
Πήρα δάνειο, προφανώς.
Δεν πας καλά, γαμώτο.
Δεν θα παραιτηθώ απ' τη δουλειά μου. Έτσι θα πληρώνω τα έξοδα.
Και τα λεφτά φτάνουν για πέντε μήνες,
πριν αποκτήσω καν πελάτες.
Θεέ μου!
Εντάξει. Ειλικρινά τώρα.
Μπορείτε να το δείτε λίγο θετικά;
Αν δεν μ' εμπιστευτείτε εσείς, δεν θα το κάνει κανένας.
Ελάτε να το δούμε κι ακούστε πώς το φαντάζομαι.
Μπορείτε;
Λοιπόν, δείτε το διακοσμητικό τούβλο.
Ο κόσμος στις μέρες μας τρελαίνεται για κάτι τέτοια.
Έχει τηλεφωνικό θάλαμο στο βάθος. Είναι ωραίος και βίντατζ.
Και δείτε επένδυση στο ταβάνι.
Σοβαρά τώρα; Είναι αυθεντικό.
Λέω να γκρεμίσω τους τοίχους, ίσως να βάλω μια αψιδωτή πύλη.
Θα γίνει μια υπέροχη ανοιχτή κουζίνα.
Θέλω να μοιάζει περισσότερο με σπίτι παρά με εστιατόριο.
Λοιπόν, για να δω αν κατάλαβα καλά.
Θ' ανοίξεις εστιατόριο
με τις πέντε συνταγές που ψιλοκάνεις;
Όχι. Ίσως με λίγες απ' αυτές.
Ξέρετε τι διαπίστωσα; Όπως σας το λέω.
Ενώ έκανα τις οικογενειακές συνταγές,
σκέφτηκα "Τι γίνεται εδώ; Τι ψάχνω τόσο επίμονα;"
Και τότε κατάλαβα
ότι το φαγητό είναι αγάπη.
Όσο έχω το φαγητό τους, θα είναι μαζί μου κι εκείνες.
Αλήθεια, εδώ δεν θέλω να σερβίρουμε απλώς φαγητό.
Θέλω το εστιατόριο να θυμίζει πραγματικά οικογένεια.
Εντάξει, αλλά, Τζο,
η μαμά κι η γιαγιά σου δεν ζουν πια.
Ποιον θα φέρεις να μαγειρεύει σαν εκείνες;
Άλλες nonna. Πραγματικές Ιταλίδες γιαγιάδες.
Να κάνουν τα δικά τους οικογενειακά πιάτα,
και να τα μοιραστώ με όλους.
Είναι τέλειο!
Τι; Έτσι πιστεύω.
Πραγματικές γιαγιάδες! Τζο, είναι καταπληκτική ιδέα.
Ποιος θα 'λεγε όχι στο φαγητό της γιαγιάς;
Εντάξει, ψιλοκαταλαβαίνω γιατί μπορεί να αρέσει.
Έλα, είναι υπέροχη ιδέα. Τη λατρεύεις.
Όχι, δεν τη λατρεύω.
Τη λατρεύεις! Αλλιώς, θα ήσουν αναίσθητος και άκαρδος.
Ναι, Μπρούνο. Μην είσαι αναίσθητος και άκαρδος.
Θέλουν μήνες τέτοιες επισκευές.
Οι τοίχοι, το δάπεδο, τα πλακάκια, το ρεύμα...
Για να μην πω για τα υδραυλικά και την πυρασφάλεια.
Ποιον θα πάρεις γι' αυτές τις δουλειές; Κι άλλες γιαγιάδες;
Όχι, είμαι τυχερός, βλέπεις,
γιατί ο κολλητός μου τυγχάνει να είναι εργολάβος.
- Οπότε, είμαι τυχερός. - Όχι.
- Ναι.
- Είμαι τυχερός. - Όχι!
Και δεν θα το 'λεγα ποτέ για κάποιον λόγο,
αλλά θυμάσαι πόσες φορές έφτιαξα το αμάξι
αφιλοκερδώς;
- Το λες, όμως. - Για να δώσω παράδειγμα.
Είσαι ο κολλητός μου. Φτιάχνω αμάξια, κι είχες ανάγκη.
Τα αμάξια δεν θέλουν άδειες.
Δεν χρειάζονται κανονισμούς, εργάτες με συμβάσεις.
Ενεργείς παρορμητικά.
Χρειάζεσαι σεφ, μενού, σχέδιο μάρκετινγκ.
Θα χρειαστείς πιστοποιητικό καταλληλότητας,
Πρέπει να περάσεις ελέγχους.
- Βαρέθηκες και δεν ακούς! - Σ' ακούω.
Θα περάσω από ελέγχους και θα βρω μενού.
Σ' αγαπώ πολύ. Έχεις πολλά καλά.
Αλλά δεν είσαι υπεύθυνος επιχειρηματίας.
Το ξέρω. Γι' αυτό έχω εσένα.
Μπρούνο, θα σε ξεπληρώσω για όλη σου τη δουλειά
μόλις πάρει μπρος το εστιατόριο.
Κι εμένα μ' αρέσουν οι ανακαινίσεις.
Φαντάζομαι τα κρασιά εκεί,
θα το βάψουμε λίγο να σουλουπωθεί
και θα κρεμάσουμε οικογενειακές φωτογραφίες.
Τώρα μάλιστα!
Φαντάζεται πώς θα είναι. Είναι συναρπαστικό!
Είσαι τελείως παλαβός, το ξέρεις;
Άρα δέχεσαι;
- Ναι, δέχομαι. - Έτσι! Θα περάσουμε ωραία!
- Καλά. - Μια ζωή την έχουμε.
Άσε τις μαλαγανιές.
Σούπερμαν, έλα να δεις τον θάλαμο.
Εντάξει.
Τζο, ο κάδος; Τον χρειάζομαι.
Πρέπει να βρω δουλειά με λεφτά.
Πάμε.
Τι κάνουν;
- Σεφ; - Ναι.
Με το ζόρι περπατώ.
Μα τι λες; Ο γιατρός σε βρήκε μια χαρά.
Λες και ξέρει τι του γίνεται.
Χρειάζομαι κάλτσες συμπίεσης για να πάω ως την τουαλέτα.
Η μαγειρική σε κάνει ευτυχισμένη. Θα 'ναι υπέροχο.
Είμαι 73 ετών. Έκλεισα παρτίδες με την ευτυχία.
Τα γηρατειά δεν είναι αρρώστια.
Ούτε και το γιατρικό είναι, πάντως.
Τζόι, δεν μπορώ να σου κάνω τη χάρη.
Δεν σ' το ζητάω για μένα.
Κάνε το για σένα και τη μαμά μου.
- Τι; - Ο Θεός να την αναπαύσει.
Μ' εκβιάζεις με τις τύψεις των καθολικών;
Είχα καλές δασκάλες.
Άμα σε πιάσω...
Δεν λέω ότι δέχομαι,
αλλά αν δεχόμουν,
ποιος άλλος θα με βοηθούσε στην κουζίνα;
Δεν μπορώ να ταΐσω μόνη μου κοτζάμ εστιατόριο.
Έχε μου εμπιστοσύνη.
Θα περάσουμε ωραία.
ΚΡΕΓΚΣΛΙΣΤ
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΙΤΑΛΙΔΕΣ ΓΙΑΓΙΑΔΕΣ ΣΤΟ ΣΤΑΤΕΝ ΑΪΛΑΝΤ
Γεια.
Έχει γίνει ντόρος με τους ντόπιους για το νέο σου εστιατόριο.
Ναι, σωστά.
Δεν έχουμε γνωριστεί επισήμως.
Με λένε Τζο.
Είμαι ο Αλ.
Οδός Χάιατ 27.
Ήταν του καλύτερού μου φίλου, του Ντόμινικ Σπίριτο.
Κάθε βάφτιση, Θεία Κοινωνία,
αποφοιτήσεις, γενέθλια, επετείους...
Τα γιορτάζαμε στο Σπίριτος.
Ο Ντόμινικ δούλευε 50 χρόνια εκεί πριν πεθάνει.
Τα συλλυπητήριά μου. Δεν το ήξερα.
Πέταξες την πινακίδα του στον δρόμο.
Επισκευάζαμε το κτήριο. Ειλικρινά, δεν το έκανα από ασέβεια.
Δεν εμπιστεύομαι όσους δεν είναι από δω.
Εδώ δεν είμαστε Μανχάταν ούτε Μπρούκλιν.
Είσαι στο Στάτεν Άιλαντ. Το 'πιασες;
Ναι, το 'πιασα.
Αχ, Τζάνι μου.
Τι να σου πω για τη μέρα μου;
Σηκώθηκα,
έφτιαξα πρωινό και πήρα έναν υπνάκο.
Τον φχαριστήθηκα.
Μετά έφαγα μεσημεριανό, και τώρα είμαι μαζί σου, αγάπη μου.
Ναι;
Αντονέλα, εγώ είμαι.
Έχουμε να πάμε στον γιατρό σήμερα;
Δεν θα πάω, παρά μόνο αν έχουμε τον ποδίατρο.
Δεν έχουμε γιατρό.
Αλλά έχεις συνέντευξη για δουλειά.
Όχι.
Σου είπα όχι.
Κοτζάμ γριές και θέλουν να γίνουν σεφ. Τι ρεζιλίκια!
Ρεζιλίκια!
Είναι αμαρτία.
Πώς είναι αμαρτία;
Κι εσύ μου είπες ότι αυτός ο Τζο είναι κόπανος.
Είπα απλώς ότι ήταν ένας ανώριμος βλάκας στα 17 μας.
Πρέπει να μου δώσεις έναν πολύ καλό λόγο για να πάω.
Κάθεσαι μόνη σε τέσσερις τοίχους, κι έχεις πολλή ζωή ακόμα.
- Η αγαπημένη σου πασμίνα. - Δεν πάω!
Πήρα διουρητικό πριν μια ώρα.
Ελπίζω να δουλεύει η τουαλέτα.
Λες να μην έχω τουαλέτα;
Καμαρωτή καμαρωτή περπατάς.
Λίγα έχουν μείνει. Τα πιο πολλά είναι έτοιμα.
Ευχαριστώ, παιδιά.
Να σου πω. Κανείς δεν έρχεται.
Θα έρθουν σε 20 λεπτά. Χαλάρωσε. Τα πας πολύ καλά.
Αυτή η λίστα του Κρεγκ...
Κρέγκσλιστ λέγεται.
Είναι αξιόπιστος αυτός ο Κρεγκ;
Δεν είναι κάποιος άνθρωπος. Εταιρεία είναι.
Είναι μια ιστοσελίδα όπου ο κόσμος
ανεβάζει αγγελίες για ό,τι πουλάει ή για δουλειές.
Όπως στην εφημερίδα.
Ναι, αλλά στο ίντερνετ.
Είναι στο ίντερνετ, οπότε μπαίνει όποιος θέλει, από παντού.
Ας την έβαζες στην εφημερίδα!
Ναι, εντάξει.
Ρομπέρτα, ξέρεις πώς έκανε η γιαγιά την κυριακάτικη σάλτσα;
Πάντα άφηνε μια γλυκιά επίγευση.
Ξέρεις τι υλικά χρησιμοποιούσε ακριβώς;
Τζόι, είναι σαν να ζητάς από γυναίκα να σου δείξει το mundate της.
Το mundate; Δεν ξέρω καν... Για ποιον με πέρασες;
Τι θα πει "mundate";
Μη ρωτάς καλύτερα.
Δεν θα ζητούσα να δω κανένα mundate.
Απλώς τα βάζω με τον εαυτό μου,
γιατί δεν έχω γραπτές συνταγές.
Δεν ξέρω ακριβώς.
Αν ήξερα, δεν θα ήταν η σάλτσα της γιαγιάς σου.
Το μυστικό είναι που την κάνει ξεχωριστή.
Βάλε ζάχαρη.
Να μην τη λυπηθείς.
Έβαλα άπειρη ζάχαρη.
Καλά, υπάρχουν διάφορα είδη.
Η αλμυρότητα προκύπτει απ' τη γλυκάδα.
Λοιπόν, άκου.
Έπλεξα ολόκληρο κασκόλ όση ώρα κάθομαι εδώ.
Ελπίζω να σ' αρέσει.
- Για σένα. - Τι ωραίο. Ευχαριστώ.
- Τίποτα. Με γεια σου. - Ευχαριστώ.
- Ωραίο και ζεστό. - Πολύ όμορφο.
Λοιπόν, θα καλέσω το λεωφορειάκι.
- Έχω πόκερ στις τρεις. - Είκοσι λεπτάκια.
Μόνο 20 λεπτά. Άκουσέ με.
- Τρεις ώρες περιμένω! - Όχι...
Σ' έβλεπα να μεταφέρεις κιβώτια, μπουκάλια.
Τώρα θα έρθουν και οι υπόλοιποι...
- Δεν θα 'ρθουν! - Θα 'ρθουν.
Βαρέθηκα να σε βλέπω να...
Καλώς τες! Ήρθατε! Ωραία, έτσι;
Ήρθαν. Τι ωραία!
Ηρέμησε.
Με το ζόρι μ' έφερε.
Χρειάζεται ένα σπρωξιματάκι.
Όντως με έσπρωξε.
- Έλα. Κοίτα τι ωραίο που είναι! - Καλά.
Και τα πράγματά σου.
- Έχω μάθημα. Θα έρθω μετά. - Τι λες;
Να περάσεις καλά.
Καλά να περάσετε.
Ευχαριστώ πολύ που την έφερες.
Τίποτα. Τα πάντα για εκείνη.
Ευχαριστώ.
Και πού 'σαι.
Πολύ καλή ιδέα. Ελπίζω να πετύχει.
Ευχαριστώ.
Εντάξει.
Αντονέλα, από δω η Ρομπέρτα.
Είναι σεφ στο Enoteca Maria.
Se.
"Se";
Απ' τη Σικελία είσαι;
Ναι. Απ' τη Σικελία.
- Εσύ από πού είσαι; - Απ' την Μπολόνια.
- Sì.
Να τη φτύσω την Μπολόνια!
- Ώστε έτσι; - Se!
Κι εγώ φτύνω τη Σικελία, εντάξει;
Μη φτύνεις τη Σικελία!
Να σας χαρώ εγώ! Συνεχίστε έτσι!
Όχι! Μας αρέσει το πάθος.
Άνοιξες τη στοματάρα σου!
Είσαι πουτάνα!
- Γεια σας! Πώς είστε; - Ναι.
Μάλλον έκανα λάθος.
Όχι, είστε στο σωστό μέρος.
Συγγνώμη. Ήρθατε για τη θέση σεφ;
- Ναι. - Άσ' τα αυτά!
Υπέροχα! Πώς σας λένε;
- Δεν το είπα! - Τερίσα.
Τερίσα. Πολύ όμορφο όνομα.
Θα κάτσετε με τις άλλες κυρίες;
- Είσαι... - Άντε χάσου!
Γριά καρακάξα!
Τερίσα, έλα να κάτσεις με την Αντονέλα.
Είναι απ' την Μπολόνια. Η Ρομπέρτα είναι απ' τη Σικελία.
Εσύ από πού είσαι;
Εγώ, βασικά, είμαι απ' το Μπρονξ.
Τέλεια.
Διασκεδάστε το. Πείτε ότι μαγειρεύετε για την οικογένεια.
Στη διάθεσή σας η κουζίνα.
Τι;
- Θες σκόρδο; - Όχι.
Κόφ' το.
Όχι.
Ορίστε.
Θεούλη μου.
Το τυρί είναι τόσο τραγανό
και λιώνει στην πίτσα.
Απίστευτο!
Grazie.
Ρομπέρτα, ειλικρινά,
η μοσχαρίσια ουρά λιώνει στο στόμα.
- Φυσικά. - Νοστιμότατη!
Για σένα δεν λέω τίποτα.
Τίποτα απολύτως.
Πώς ήρθες εδώ; Ποιος καλός θεός σε έστειλε;
Τέλεια καρυκευμένο σκόρδο, αλλά μέσα στην μπριζόλα.
Πού το έμαθες αυτό;
Στο μοναστήρι.
Στο μοναστήρι; Καλόγρια είσαι;
Κι εσύ μιλάς έτσι!
- Θείο χάρισμα. - Ναι, καλά.
Είμαι πρώην καλόγρια.
Ήμουν για χρόνια στη μονή των Φραγκισκανών Αδελφών
στο Μπρονξ.
Αν μου επιτρέπεις, γιατί έφυγες;
Μου άρεσε ο μοναχισμός. Αλλά ήταν καιρός για κάτι νέο.
Ο γιος μιας φίλης είδε την αγγελία σου στη Λίστα.
Του Κρεγκ, του αλήτη.
Σταμάτα.
Ένιωσα ότι μου μίλησε ο Θεός,
ότι μου είπε να έρθω.
Ότι μου έδωσε άλλη μια ευκαιρία.
Λοιπόν, Τζο,
ποια πήρε τη δουλειά;
Όλες σας.
Είναι εκπληκτικό!
Βρήκαμε τη χρυσή ομάδα. Δείτε εδώ!
Πλάκα μου κάνετε; Μακάρι να ανοίγαμε σήμερα.
Εις υγείαν.
Είμαι πολύ ευγνώμων.
Σου έχω δώσει πολλά περιθώρια,
κι εσύ συνεχίζεις να αργείς.
Λοιπόν, δεν γίνεται έτσι. Τελευταία προειδοποίηση.
Εντάξει.
Ήρθε. Πλησιάζει η κρεμάλα.
Την έφαγε την κατσάδα του.
Θέλω να σας ζητήσω μια χάρη.
- Ναι. - Βέβαια.
Ό,τι θες.
Με επέπληξε ξανά. Δεν γίνεται ν' απολυθώ.
Μπορείτε να με καλύψετε στον Νταν;
Θ' αργώ πολύ συχνά.
Τι συμβαίνει, Τζόι;
Κρατάτε μυστικό;
Δεκατέσσερα...
Ναι...
ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΕΣ ΕΣΤΙΑΣΗΣ 10.450,34 ΔΟΛΑΡΙΑ
Για να δούμε.
ΑΝΑΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ
- Όχι... - Αναγκάστηκα.
Αναχρηματοδότηση; Τι άλλο θα κάνεις;
Το εστιατόριο πρέπει να πετύχει. Δεν γίνεται αλλιώς.
Με φέρνεις σε δύσκολη θέση. Και σ' εμένα χρωστάς.
Ναι, αλλά είσαι και φίλος μου. Κάπου πρέπει να τα πω.
Σκέψου το καλά.
Αν τα παρατήσεις τώρα, θα ρεφάρεις.
Αν συνεχίσεις και αποτύχει, θα χάσεις τα πάντα.
Μπρούνο, το ένστικτό μου λέει ότι θα βγω κερδισμένος.
Είσαι ο κολλητός μου. Δεν σ' εγκαταλείπω.
Σ' ευχαριστώ. Έχουμε καλές σεφ, φαγητό απ' όλη την Ιταλία.
- Να 'χεις και καλά γλυκά. - Ναι.
Αγχώθηκα με την κουβέντα. Θα πάρω ένα σάντουιτς από δω πιο πάνω.
- Θα 'τρωγα μια κοτολέτα. - Ναι; Έλα.
Σκέφτομαι ότι μπορούμε να έχουμε σπιτικά επιδόρπια.
Τι;
Σε παρακαλώ, άκουσέ με.
Είσαι φοβερή. Φτιάχνεις απίστευτα γλυκά.
Έδιναν τόση χαρά στη μαμά μου. Σου ζητάω να το μοιραστείς.
Για το κέφι μου τα κάνω τα γλυκά.
Κέφι θα 'χει κι αυτό. Και για σένα και για όλους.
Κομμώτρια είμαι. Αυτό μ' αρέσει.
Είσαι καλή στη δουλειά σου.
Αλλά έχεις κι άλλα ταλέντα. Θα κάνεις κάτι που λατρεύεις.
Γλυκέ μου, ακούγεται συναρπαστικό, αλλά δεν γίνεται.
Συγγνώμη.
Δεν το δέχομαι. Είμαι σίγουρος για την ιδέα.
Αν σε ικετέψω;
- Να πάρει. - Είσαι καλά;
Να πάρει. Μ' εγκαταλείπουν τα χέρια μου.
Κάποιες μέρες είναι άσχημα. Δεν ξέρω πόσο θ' αντέξουν.
Λυπάμαι, δεν το ήξερα.
Είναι κάτι μόνιμο; Λυπάμαι πολύ.
Μη με λυπάσαι.
Είχα μια υπέροχη ζωή, όπως την ήθελα. Ξέρεις τι εννοώ.
Δεν μετανιώνω για τίποτα.
Και...
Είμαι εντάξει.
Βασικά, σου αξίζει κάτι παραπάνω απ' το "εντάξει".
Σου αξίζει να 'σαι τέλεια. Η ζωή είναι μικρή.
Δέχομαι το ναι σου. Τα λέμε αύριο.
Μη με στήσεις. Σ' αγαπώ.
Είσαι πολύ χειριστικός.
Μην κάνεις όνειρα!
Δεν διακόπτω άλλο. Τέλειο το χρώμα.
Τζία.
Ποιος κάνει νέα αρχή σε τέτοια ηλικία;
Αυτή είναι η σπεσιαλιτέ μου για το μενού.
Τι είναι αυτό; Βρομάει.
Καπουτσέλε.
Ο Θεός να μας γλιτώσει.
Τολμηρή επιλογή.
Πώς θα το βάλεις στο μενού; Τρελάθηκες;
Το καπουτσέλε είναι απ' το χωριό της οικογένειάς μου.
Το καπουτσέλε είναι η ταυτότητά μου.
Άλλαξε ταυτότητα, τότε.
Γεια σου! Χαίρομαι πολύ που ήρθες.
Ήρθα.
Η Τζία. Η ζαχαροπλάστριά μας.
- Ξέρεις τη Ρομπέρτα, φυσικά. - Ναι.
- Από δω η Τερίσα. - Χαίρετε.
Και η Αντονέλα.
Κυρίες μου.
- Ποδιά; - Παρακαλώ. Εδώ είναι.
Ευχαριστώ.
Πάνω κάτω.
Να σου πω. Ποδιά είναι, όχι τουαλέτα.
Δεν αφήνω να πηγαίνει χαμένη καμία ευκαιρία κοκεταρίας.
Βλέπεις τα γλυκά με τα μεμέ στη μούρη;
Έχω εξασκηθεί.
- Ωραία. Πού ήμασταν; - Στο καπουτσέλε μου.
Αυτό βρομάει. Είπα μήπως ήμουν εγώ.
Προβληματίστηκα.
Τι είναι το καπουτσέλε;
Είναι μια απλή ιστορία.
Η μητέρα μου καταγόταν από ένα πολύ φτωχό χωριό.
Οπότε, έτρωγαν όλο το ζώο.
Γεμίζεις το κεφάλι με φρυγανιά που τρίβεις.
Με τριμμένη φρυγανιά.
Να με συμπαθάς.
Με τριμμένη φρυγανιά.
Λίγο απ' το τάδε, λίγο απ' το δείνα.
Και βάζουμε στον φούρνο το καπουτσέλε.
Καλό ψήσιμο, μωρό μου.
Εντάξει με το αρνίσιο κεφαλάκι. Πάμε στη σάλτσα.
Η σάλτσα της μητέρας μου.
Ναι, της μητέρας σου.
Ή της γιαγιάς σου, ή της θείας Μαίρης.
Αρκεί να είναι οικογενειακή η σάλτσα.
- Και κανόλι για γλυκό. - Ωραία.
Τέλεια.
Τζία, θα μου κάνεις μια χάρη;
Δοκίμασε τις σάλτσες να μου πεις ποια να βάλω στο μενού.
- Εσύ θ' αποφασίσεις. - Βεβαίως.
Αν είναι όσο νόστιμες μυρίζουν,
θα δυσκολευτώ.
- Ναι, να είσαι ειλικρινής. - Εντάξει.
- Της γιαγιάς σου είναι; - Όχι.
Τη δοκίμασα με σιρόπι σφενδάμου, με καστανή ζάχαρη, με μέλι.
Ό,τι και να βάλω, δεν μπορώ να πετύχω τη σάλτσα της γιαγιάς μου.
- Συνέχισε τις δοκιμές. - Ναι.
Αμύγδαλα έχει;
Ναι, πέστο αλά τραπανέζε.
Από τη Σικελία.
Είναι όλες τέλειες. Δεν ξέρω ποια να επιλέξω.
Τζο, να βάζουμε εναλλάξ τις σάλτσες, μία κάθε βδομάδα.
- Υπέροχη ιδέα! - Τέλεια.
Έγινε. Ας δοκιμάσουμε τα δικά σου.
- "Πέστο αλά τραπανέζε"; - Ναι.
Εμείς στον τόπο μου φτιάξαμε την παρμεζάνα.
Γι' αυτό αξίζει να κοκορεύεσαι.
- Για την παρμεζάνα! - Ακριβώς.
Εμείς φτιάξαμε τα κανόλι.
Τα κανόλι; Πας καλά;
Τίποτα δεν είναι.
- Μα τι λες; - Λίγη κρέμα βάλατε.
- Είσαι άσχετη! - Παράτα μας!
Μας κάνεις την ξερόλα επειδή είσαι απ' την Μπολόνια!
Ακούστε τι λέει.
Εσείς είστε κακοί, άσχημοι και κρύοι!
Εσείς είστε άξεστοι και χοντροκομμένοι.
- Ό,τι πεις! - Πουτάνα.
Και μη με ξαναφτύσεις, γιατί θα μου το πληρώσεις.
Ακούς τι σου λέω; Για να μάθεις!
Μου... Τι;
- Ναι. - Θες ξύλο;
Ναι.
Πάρε αυτό!
Θα δεις τι θα σου πετάξω τώρα, ανεκδιήγητη!
Τι κάνεις; Πώς τολμάς;
- Αν είναι δυνατόν! - Πώς τολμάς!
Ναι, φοβήθηκα τώρα.
- Εμπρός! Πέτα το! - Ωραία. Πάρ' τα!
Μπορεί να χτυπήσουν, Τζο. Σταμάτα τες.
- Άσε να εκτονωθούν. - Έτσι κάνουν οι Ιταλοί.
Πάρε λίγη ρόκα!
- Έλεος πια! - Εμπρός! Πέτα τα!
Πουτάνα! Πώς τολμάς!
Θα σου δείξω εγώ!
Το καπουτσέλε μου!
Παραβιάσατε τον κανονισμό πυροπροστασίας.
Η πυρασφάλεια ήταν κλειστή.
- Ευτυχώς, δεν τραυματίστηκαν. - Ναι.
Με συγχωρείτε.
Θεέ μου. Έχω αργήσει ήδη για κάπου.
Αν τελειώσαμε και μπορώ, θα 'θελα να φύγω.
Μα φυσικά! Μη σας κρατάω κιόλας.
Εντάξει. Ευχαριστώ πολύ.
- Συγγνώμη. - Κι από μένα, Τζόι.
Αυτή έφταιγε.
Αυτή φταίει.
Είστε απίθανες. Πιστεύω σ' εσάς.
Απ' όλο αυτό ας κρατήσουμε ότι δεν πρέπει να μαλώνουμε στην κουζίνα.
Συγγνώμη, άργησα στη δουλειά.
Γεια. Σας αγαπώ.
Γιατί δεν συγχωρείτε η μία την άλλη;
Η συγχώρεση είναι θείο πράγμα.
Αυτή το ξεκίνησε.
Βίτο, ο Τζο χτύπησε κάρτα. Τον έχεις δει;
Τι κάνετε, κε ΜακΚλέιν;
Εδώ ήταν πριν δυο ώρες περίπου. Ναι, πριν δυο ώρες.
Θα 'ναι στη συντήρηση με τον Λουίς στο βόρειο συνεργείο.
Ευχαριστώ.
Λουίς, πού είναι ο Τζο;
Μάλιστα. Σ' ευχαριστώ.
Σε είπα ζώον.
Όμαρ, πού είναι ο Τζο;
Δεν ξέρω. Με βοηθούσε με κάτι λάστιχα.
Μάλλον γύρισε στην αποθήκη με τον Βίτο.
Πλάκα μου κάνεις!
Βίτο.
Πού διάολο είναι ο Τζο;
Κύριε ΜακΚλέιν, πού χαθήκατε όλη μέρα;
Ώρα για διάλειμμα!
- Γεια. - Τα σπάει η ανακαίνιση.
- Σ' αρέσει; - Ναι, τέλειο.
Έλεγα μήπως να βάλω φωτιά και σ' εκείνο το κομμάτι
και να το κάνω ενιαίο.
- Υπερβολή. - Ναι;
Η Αντονέλα με έστειλε.
Σου στέλνει αυτήν τη φτηνή κάρτα,
και ίσως έχει 20 δολάρια μέσα.
- Τι λες! Πολύ ωραία. - Ναι.
Η Ρομπέρτα μού έδωσε δέκα δολάρια. Θα μου μείνουν και ρέστα.
Τυχερούλη.
- Μας χτύπησε ιταλικός κεραυνός. - Ναι;
Θα συμμαζέψω κι εγώ.
Οι σακούλες σκουπιδιών;
- Εκεί από κάτω. - Εντάξει.
Ευχαριστώ.
Όχι. Αλήθεια; Απίστευτο.
Τι έκλεβε;
Βούτυρο.
Αλήθεια, τα ατομικά βουτυράκια απ' τα εστιατόρια.
Πίστεψέ με. Ξέρω ακριβώς τι εννοείς.
Η μαμά μου έκανε ακριβώς το ίδιο.
Καλά, το ψυγείο της Αντονέλα είναι γεμάτο βουτυράκια.
Την έχω ρωτήσει "Πόσο βούτυρο τρως πια;"
Πόσο καιρό είστε γειτόνισσες;
Θεέ μου...
Εγώ κι ο άντρας μου αγοράσαμε το σπίτι δίπλα της
πριν οκτώ χρόνια.
Ήθελε πολλά μερεμέτια, και το ανακαινίσαμε.
Η Αντονέλα παραπονιόταν κάθε μέρα για τη φασαρία.
Μάλλον τα βρήκατε τελικά. Φαίνεστε πολύ δεμένες.
Ναι.
Με...
Όταν πέθανε ο άντρας μου, με βοήθησε πολύ.
Δεν με άφηνε λεπτό.
Ερχόταν σπίτι και μου έκανε παρέα.
Μου μαγείρευε,
μου θύμιζε να κάνω μπάνιο.
Είναι πολύ ξεχωριστή αγάπη.
Ολίβια...
Λυπάμαι πολύ. Δεν είχα ιδέα.
Πάψε τώρα. Πού να το ξέρεις;
Μου λέει να βάλω στο άλλο χέρι τη βέρα, αλλά...
Δεν ξέρω. Δεν νιώθω έτοιμη.
- Καταλαβαίνεις; - Ναι.
Πίστεψέ με, καταλαβαίνω.
Ναι;
Η μαμά μου μού άφησε ένα γράμμα, αλλά δεν το έχω ανοίξει ακόμα.
Νιώθω ότι, όταν το ανοίξω,
θα 'ναι το τελευταίο πράγμα που θα μου πει ποτέ.
Τζο...
Λυπάμαι.
Πονάει πολύ.
Το πένθος.
Δεν έχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Γιατί να πιεζόμαστε;
Ναι.
ΦΕΡΙΜΠΟΤ ΓΙΑ ΣΤΑΤΕΝ ΑΪΛΑΝΤ
ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
Γεια σας.
Καλοφτιαγμένο δεν είναι;
Το ανακαινίσαμε όλο απ' την αρχή.
Βάλαμε νέο ξύλο, νέους πασσάλους.
- Ναι. - Κορυφαίας ποιότητας.
Εντάξει...
- Εσύ είσαι ο ιδιοκτήτης; - Ναι.
Αποτυχία ελέγχου. Δις.
Τι;
Ναι, καταρχάς,
η φωτιά που μπήκε στην κουζίνα μειώνει την ακεραιότητα του τοίχου.
Όχι, δεν γίνεται. Δεν μπήκε φωτιά.
Υπήρξε ένα προβληματάκι μ' ένα αρνίσιο κεφάλι, αλλά...
Τι πράγμα;
Και δεύτερον, χρειάζεσαι νέο φούρνο.
Αυτός έχει κατάλοιπα από διοξείδιο άνθρακα και άζωτο.
Αυτό διορθώνεται εύκολα. Θα πεταχτώ να πάρω φούρνο.
Άρα το βολεύουμε αυτό.
Τζο, είναι ειδικής κατασκευής.
Τέτοιους φούρνους δεν τους βρίσκεις έτσι στα μαγαζιά.
Το καλό είναι ότι οι καταιονιστήρες λειτουργούν μια χαρά,
οπότε...
Καλή σου μέρα.
Με συγχωρείτε.
Μπορούμε να κάνουμε κάτι για να προχωρήσει η δουλειά;
Πρέπει ν' ανοίξω το εστιατόριο.
Ξανακάνε αίτηση για έλεγχο.
Ωραία, πότε υπολογίζετε; Πότε σας βολεύει;
Αύριο μεθαύριο ή από βδομάδα;
Συγγνώμη.
Ωραία τα λέει. "Από βδομάδα".
Πιο πιθανό είναι του χρόνου. Η λίστα αναμονής είναι μεγάλη.
Θ' αργήσεις πολύ ν' ανοίξεις, φίλε.
Αν ανοίξεις και ποτέ.
Μπήκε φωτιά από αρνίσιο κεφάλι;
Τι διάολο θα πει αυτό;
Το καπουτσέλε της Ρομπέρτα.
Γιατί δεν μου το είπες;
Ειλικρινά, δεν σκέφτηκα...
Δεν του έδωσα σημασία. Μπήκε φωτιά, τα συμμάζεψα...
Ένα αρνίσιο κεφάλι έπιασε φωτιά
κι έκανε ζημιά στους τοίχους μου;
- Ναι. - Και δεν σκέφτηκες να το πεις;
Εντάξει.
Μπρούνο, ας ηρεμήσουμε λίγο...
- Ήρεμος είμαι. - Εντάξει.
- Εντάξει; - Καλά.
- Αλλά άκου. - Ακούω.
Αν δεν περάσεις τον έλεγχο, τελείωσε.
Δεν έχεις πιστοποιητικό καταλληλότητας.
Δεν γίνεται εστιατόριο χωρίς εγκαταστάσεις.
Εντάξει, θα βρω άλλον τρόπο για να το προχωρήσω.
Με τι λεφτά; Δεν σου έμεινε δεκάρα!
Θα δανειστώ απ' τη σύνταξή μου.
Τζο, άκου τι λες.
- Θα χρησιμοποιήσω τις πιστωτικές. - Όχι!
Λειτούργησες βεβιασμένα, χωρίς να το σκεφτείς,
και καταχρεωθήκαμε κι οι δύο.
Δεν μαθαίνεις με τίποτα!
Τι λες τώρα, ρε συ;
- Έτσι ήσουν από παιδί. Απερίσκεπτος. - Τι εννοείς;
- Αυτό το εστιατόριο... - Συνέχεια!
Προσπαθώ. Κάνω ό,τι μπορώ.
- Κοίτα. - Όχι, αυτό είναι τελείως γελοίο!
Έκανες πολύ περήφανη τη μάνα σου τώρα!
Ναι;
Σήκω και φύγε.
Δεν το εννοούσα έτσι.
Θα σου δώσω τα λεφτά σου. Εντάξει;
Θέλω να φύγεις.
Εντάξει.
Δεν βαριέσαι.
Κι εσένα σε βαρέθηκα.
Ευχαριστώ που ήρθες τελευταία στιγμή.
Το εκτιμώ πολύ.
Μη μ' ευχαριστείς ακόμα.
Δεν ξέρω τι θα βρούμε. Δεν ειδικεύομαι στην τεχνική νομοθεσία.
Το παραμικρό θα βοηθήσει.
Είναι η μόνη ευκαιρία μου.
Οπότε, σ' ευχαριστώ.
Το σπίτι σου...
Εδώ έμενες με τη μαμά σου.
Ναι, η μαμά μου ήταν κάτω, με τη γιαγιά μου.
Εγώ έμενα εδώ και την πρόσεχα.
Αλλά...
Ναι, ξέρεις τώρα.
Καλό είναι. Σκέφτομαι να...
Μπορεί να το βάψω και λιγάκι.
Ίσως αγοράσω και μερικά έπιπλα.
Μην πετάξεις αυτήν την πολυθρόνα. Είναι πολύ καλή.
ΤΖΟΪ
Τα Χριστούγεννα. Τότε έφτιαχνε η γιαγιά σου αυτήν τη σούπα.
Σωστά. Ερχόσουν με την οικογένειά σου.
Δεν μας φέρονταν όλοι ωραία όταν μετακομίσαμε,
αλλά η μαμά κι η γιαγιά σου ήταν πάντα ευγενέστατες.
Ναι. Ήσουν πολύ καλή κοπέλα, άλλωστε.
Γι' αυτό και νιώθω πολύ άσχημα
για το πώς χειρίστηκα τον χορό.
Πάνε αιώνες από τότε.
- Φέρθηκα απαίσια. - Χρόνια.
Είμαι πολύ βλάκας. Ξέρεις τι έκανα;
Είπαμε με τον Μπρούνο και τους άλλους να φύγουμε στα κρυφά.
Είχε ποτά, οι γονείς του έλειπαν, και ξεχαστήκαμε.
Προσπάθησα να γυρίσω και...
Έγινε ο κακός χαμός.
Κι όταν γύρισα πίσω επιτέλους,
η Ολίβια πουθενά.
Δεν ήθελα να νιώσεις άβολα, έτσι που τα σκαλίζω τώρα,
αλλά ήθελα να ζητήσω συγγνώμη.
Το εννοώ.
Ευχαριστώ.
Εκτιμώ τη συγγνώμη.
- Λοιπόν, εβίβα. - Εβίβα.
Για να το θέσω περίπλοκα, δεν έχουμε πιστοποιητικό καταλληλότητας.
Δεν θα ξανακάνεις αίτηση;
Έκανα ήδη, αλλά...
Αυτά παίρνουν μήνες, έως και χρόνο.
Σωστά.
Θα 'χουμε πεθάνει.
Έκανα ό,τι μπορούσα.
Εγώ κι η Ολίβια ψάξαμε για παραθυράκια,
αλλά τίποτα.
Δεν θέλω να γυρίσω σ' αυτό που έκανα.
Τι έκανες;
Τίποτα.
Τι κάνει;
Παθαίνει εγκεφαλικό;
Καλέ μου πάτερ Πίο,
σου μιλώ ειλικρινά.
Ζήτα, και θα λάβεις.
Ψάξε, και θα βρεις.
Ευλόγησέ τες.
Έχουν οικογένειες πολλών γενεών στις καρδιές τους.
Και ευλόγησε τον Τζο,
γιατί έχει ένα όνειρο.
Ευλόγησέ μας.
Εις το όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.
Τώρα θα περιμένουμε.
Τερίσα;
Τι ακριβώς περιμένουμε;
Ένα θαύμα.
Μάλιστα.
Γεια, Τζο.
Θα θυμάσαι τον Φιλ.
Ναι, ξέρω τον... Γεια σου, Φιλ.
Φιλ.
Κύριε Σκαραβέλα, χίλια συγγνώμη για την παρεξήγηση.
Ορίστε το πιστοποιητικό καταλληλότητας.
Κάντε μας τη χάρη
να επισκευάσετε τον τοίχο και ν' αλλάξετε τον φούρνο, παρακαλώ.
Συγγνώμη για την ενόχληση. Καλή σας μέρα.
Δεν καταλαβαίνω.
Δεν ελέγξαμε την επιχειρηματική αξιοπιστία.
Ο Φιλ έλαβε 53 παράπονα.
Θέλει λάδωμα για να κάνει επανέλεγχο.
- Δεν αποδεικνύεται. - Βάζεις στοίχημα;
Πώς τόλμησες!
Ξεκουμπίσου!
Φτιάξε τον τοίχο και πάρε άλλον φούρνο.
Ναι, πες το κι έγινε.
- Δρόμο! - Ο Θεός σε συγχωρεί.
Δεν σου το 'πα; Δικηγόρος!
Σταμάτα!
Μπράβο σου!
Σ' ευχαριστώ.
- Να και κάτι καλό. - Μπράβο!
Να 'σαι φρόνιμος. Να λες το Ροδάριο.
Εντάξει. Λέγε το εσύ για μένα.
- Γεια. - Γεια. Ορίστε.
- Καιρός ήταν. - Ναι, συγγνώμη.
- Δεν θα μπεις; - Ναι.
Έλα.
Κλείσε την πόρτα. Μπάζει.
- Ναι... - Τζο.
Πήγαινε να κάτσεις. Πρέπει να μιλήσετε.
Εμπρός.
Κοίτα, ο φίλος σου σού έφερε ζέπολε.
Μιλήστε.
Εγώ δεν θ' ανακατευτώ.
Προφανώς, έγιναν λάθη από τη μεριά σου.
Αλλά όσον αφορά εμένα...
θα μπορούσα να σου είχα πει τι έγινε με το αρνίσιο κεφαλάκι
και με τη φωτιά που ακολούθησε, οπότε...
Είναι...
Θα 'λεγε κανείς
ότι έκαψες το εστιατόριο που σου έφτιαξα.
Μπορεί
και να μου αμαύρωσες το όνομα ως εργολάβου
σε όλη τη Νέα Υόρκη,
αλλά ίσως μπορώ να καταλάβω ότι πιθανώς
να μίλησα αρκετά σκληρά.
Κι αυτό είναι κάτι που προσπαθώ να βελτιώσω.
Πήραμε την άδεια, οπότε...
Μπράβο σου.
Εύχομαι πολλές επιτυχίες.
Είναι συναρπαστικό.
Είναι ωραίο να συνεργάζομαι με αφοσιωμένους φίλους
που θα δουλέψουν και...
Πες του το!
Νόμιζα πως δεν ανακατεύεσαι.
Θα του το πω εγώ, Μπρούνο.
Τι πράγμα; Ποιος θα μου πει τι;
Πούλησε το αμάξι για το εστιατόριό σου.
Πού ν' ανακατευόσουν κιόλας, δηλαδή.
Δεν το έκανες. Το έκανες όντως;
Δεν ανακατεύομαι.
Μπρούνο.
Πούλησες το αμάξι του πατέρα σου;
Δεν γινόταν αλλιώς.
Για να πληρώσω τις επισκευές και τους εργάτες μου.
- Δεν γινόταν αλλιώς. - Γιατί το...
- Δεν θα σ' το ζητούσα ποτέ. - Το ξέρω.
Γι' αυτό το έκανα εγώ.
Δική μου απόφαση ήταν, όχι δική σου.
Άλλωστε, ήταν η πρώτη φορά εδώ και καιρό
που σε έβλεπα χαρούμενο.
Οπότε, για μένα, άξιζε τον κόπο.
Μπρούνο, ξέρω ότι το αμάξι σήμαινε τα πάντα για σένα.
Τι να σου πω.
Μάλλον εσύ σημαίνεις παραπάνω.
Θα σ' το ανταποδώσω.
Σ' το υπόσχομαι, θα τα διορθώσω όλα.
Θα είναι επιτυχία για όλους.
Αν ξαναπιάσει φωτιά κάνα αρνίσιο κεφαλάκι,
πάρε με.
Με το προσωπικό που έχεις, σίγουρα θα ξαναγίνει.
- Κατάλαβες; - Ναι.
Δεν εννοούσα αυτό που είπα για τη μαμά σου.
Αυτά δεν ξελέγονται. Βαριές λέξεις.
Χάλια το είπα.
Έλα.
Σ' αγαπώ, φίλε.
Ευχαριστώ πολύ. Να 'στε καλά.
Τζο.
Έρχεσαι λίγο να δεις κάτι;
Ναι, πάμε.
Μην κλάψεις μπροστά στους φορτηγατζήδες.
Λοιπόν, κυρίες μου.
Αν δεν βλέπετε την κάμερα, ούτε αυτή σας βλέπει.
Μισό λεπτό. Ρομπέρτα, πιο κοντά.
Χαμογελάστε!
- Ωραία. - Πάμε.
Για να δω πλατιά χαμόγελα.
Ελάτε!
- Πείτε "μανικότι"! - Μανικότι!
ΜΕΝΟΥ
Σας ευχαριστώ πολύ που μου σταθήκατε σ' όλο αυτό.
Είναι κάτι συναρπαστικό για όλους μας.
Αύριο είναι η μεγάλη μέρα. Έχουμε τα ωραία μας μενού.
Έχουμε κάτι υπέροχα τραπέζια και πολλά κρασιά.
Έχουμε κρατήσεις, όμως;
- Όχι. - Όχι ακριβώς.
Αλλά προσπαθούμε να ενημερώσουμε τον κόσμο,
οπότε περιμένω ότι αύριο στα εγκαίνια θα γίνει χαμός.
- Θα κάνει ουρές ο κόσμος, έτσι; - Ναι!
Θα έχουμε πολλή δουλειά, οπότε κάντε μου μια χάρη.
Πάρτε ρεπό σήμερα και κάντε ό,τι θέλετε.
Έχω μια ιδέα. Έχουμε πάρει όλοι τα φάρμακά μας;
- Ναι. - Se.
Ωραία, ελάτε μαζί μου. Σας έχω μια έκπληξη.
Εντάξει, ευχαριστώ. Θα περάσετε ωραία.
- Δεν μ' αρέσουν οι εκπλήξεις. - Συναρπαστικό.
Θα σε βοηθήσω.
- Άσε το μενού. - Το θέλω.
Εντάξει. Πάμε.
- Μπράβο. - Αρέσεις στην Ολίβια.
Ανθρώπινα είναι αυτά.
- Τι; - Ανθρώπινα.
Κι εμένα μ' αρέσει.
Κάνε κάτι, τότε.
Μην κάνεις τον χαζό.
Δεν ξέρω αν είναι έτοιμη.
Δεν θα το αποφασίσεις εσύ αυτό.
- Ξέρεις τι μου έλεγε η γιαγιά μου; - Όχι.
"Μην αφήνεις τους παλιούς πόνους να εμποδίζουν τη νέα ευτυχία".
Σ' ευχαριστώ.
Εντάξει.
Τέλος πάντων, κάνε κίνηση.
Είσαι γλυκιά.
Να σου ζητήσω μια χάρη;
Εντάξει.
Γεια, Αντονέλα.
Ναι, θα έρθω να σε πάρω.
Στο εστιατόριο.
Σε μια ώρα, μετά το μάθημα.
Εντάξει, τα λέμε.
Ελάτε μέσα.
Τίνος είναι το μαγαζί;
Δικό μου.
Είμαι κομμώτρια.
Ναι, καθίστε.
Αυτό είναι το κομμωτήριο;
Ναι, καθίστε.
Ξεκίνησα να δουλεύω στα 16, σκούπιζα το πάτωμα.
Άρχισα να έχω λίγες πελάτισσες, και μετά πολλές.
Έριξα πολλή δουλειά, και τώρα,
είμαι η ιδιοκτήτρια.
Γι' αυτό είσαι πάντα μια κούκλα.
Ευχαριστώ. Πιστεύω ότι οι γυναίκες...
Μας αξίζει να νιώθουμε όμορφες.
Όλο για την ομορφιά λέμε. Τι είναι η ομορφιά;
Πολύ καλή ερώτηση.
Είναι τα μαλλιά μας; Το πρόσωπό μας, το σώμα μας;
- Ναι. - Όχι.
Είναι συναίσθημα. Η ομορφιά είναι συναίσθημα.
Νιώθουμε όμορφες όταν μας καταλαβαίνουν,
όταν μας ακούν.
Όταν νιώθουμε δυνατές.
Τότε νιώθουμε όμορφες.
Όμορφες;
Λοιπόν,
τώρα...
ας γιορτάσουμε την ομορφιά.
Δεν μπορώ να...
Τι ωραίο.
Γαργαλιέμαι.
Βρε Τζία!
Θεέ μου!
Θαυμάσια!
Ξέχνα το! Παράτα με!
Φύγε!
Μια θεά!
Αντονέλα;
Η Ολίβια είμαι. Είστε εδώ;
Τζο;
Τι...
Κάνετε...
Κάνετε και θεματικές βραδιές τώρα;
Στον χορό είμαστε;
Το σμόκιν!
Ξέχασες αυτό.
Το μπουκετάκι;
Μάλιστα.
Ευχαριστώ.
Είσαι πανέμορφη.
- Κι εσύ. - Ευχαριστώ.
Για δες. Εδώ είναι το παντς.
Έχε τον νου σου για την κα Ρέινολντς.
Λέω να προσθέσω λίγο αλκοόλ.
Λίγο λιγότερο τολμηρό τώρα που επιτρέπεται να πίνουμε,
αλλά θα πιω λίγο.
Στην υγειά
του πιο όμορφου και αστείου κοριτσιού στον χορό.
Που είναι το μοναδικό κορίτσι στον χορό.
- Εις υγείαν. - Εις υγείαν.
- Ναι, πολύ καλό. - Ναι.
Τζο, αυτό ήταν το τραγούδι.
Μπορώ;
Μπορείς.
Χαίρομαι που χορεύω μαζί σου.
Αλλά υποσχέσου μου κάτι.
Μη μου ξεμυαλιστείς επειδή είμαι τόσο καλός στον αργό χορό.
Είμαι ο Τζο που ξέρεις.
Ναι.
Είναι σαν πραγματικός χορός.
- Όχι, δεν θέλω πρόποση. - Λιμοντσέλο!
Κι άλλο λιμοντσέλο;
Θα 'χεις φοβερό πονοκέφαλο αύριο.
Πρέπει να πίνεις νερό.
- Νερό! - Νερό!
Έξι ποτήρια για κάθε λικέρ.
- Πιες νερό. - Πιες κι άλλο.
- Έτσι. Άλλο ένα. - Κι άλλο!
Έτσι μπράβο. Εντάξει.
Δες...
- Τι; - Είναι...
Είναι αληθινά τα στήθη σου;
- Θεέ μου. - Ναι.
- Αλήθεια;
- Όχι, δεν είναι. - Όχι;
Όχι. Έλα, πιάσ' τα.
Είναι...
Σαν ζελεδάκια!
Δεν μ' αρέσουν τα ψεύτικα στήθη.
Δεν ξέρω.
Μετά τη διπλή μαστεκτομή, τα συνήθισα.
- Τι; - Θεέ μου.
Λυπάμαι.
- Όχι, μη λυπάσαι. - Συγγνώμη.
Εγώ δεν λυπάμαι.
Εντάξει;
Θα 'ναι για πάντα στητά.
Για πάντα.
Εσύ;
- Τα δικά μου είναι... - Όχι.
Όχι το στήθος σου. Τι έχεις περάσει;
Συγγνώμη. Εντάξει.
Ξέρετε, έχω τέσσερα παιδιά και...
Βασικά, ναι...
Δεν μιλιόμαστε.
Γιατί;
Είμαι ισχυρογνώμων.
Τους έμαθα να έχουν πείσμα, όπως μ' έμαθε η μαμά μου.
Θα το...
Θα το έκανα διαφορετικά.
Θα τους αγαπούσα...
διαφορετικά τώρα.
Καταλαβαίνω.
Δεν πειράζει.
Εσύ έχεις παιδιά;
- Όχι, δεν παντρεύτηκα ποτέ. - Συγγνώμη.
Μη ζητάς συγγνώμη. Αγαπώ τους άντρες.
Αλήθεια. Αγαπώ όλους τους άντρες.
Αλλά για μένα, το να είσαι με έναν άντρα
για την υπόλοιπη ζωή σου, για όλη τη ζωή,
μου φαίνεται τόσο, δεν ξέρω,
απίστευτα βαρετό, καταλαβαίνετε;
Πάντα έβρισκα άντρα. Με τις γυναίκες δεν τα έβρισκα.
Με τις γυναίκες; Γιατί;
Δεν ξέρω, ίσως λόγω της εμφάνισής μου και του χαρακτήρα μου.
Φοβούνταν ότι θα τους έκλεβα τους άντρες.
Μου φαίνεται τρελό. Δεν θα το έκανα ποτέ.
Ξέρεις, αν ζούσε ο Τζάνι μου,
δεν ζει, ο Θεός να τον αναπαύσει,
δεν θα σε είχα φίλη.
Είδατε;
Την έχετε δει να πλένει πιάτα; Πολύ σέξι.
Άντζελα, εγώ θα σε πλήρωνα να μου τον πάρεις.
Θα σου έδινα όσα ήθελες.
Δεν σου άξιζε τέτοια συμπεριφορά. Δεν ήταν σωστό.
Είναι σαν ένα κομμάτι από γλυκό, ιταλικό ψωμί.
Grazie.
Κι εσύ;
Ποιος ήταν ο έρωτας της ζωής σου; Είχες κανέναν;
Ναι, είχα έναν κάποτε.
Πώς τον έλεγαν;
Ιζαμπέλα.
Ναι, Ιζαμπέλα.
Τι συνέβη;
Τίποτα. Τίποτα δεν συνέβη.
Ήταν αμαρτία. Έφυγα απ' το μοναστήρι.
Και τότε...
Δεν είναι εύκολο να ζεις σ' έναν κόσμο που απορρίπτει αυτό που είσαι.
Θεέ μου.
Είναι φριχτό αυτό.
Όχι. Ελάτε, στην Ιζαμπέλα.
- Στην Ιζαμπέλα. - Στην Ιζαμπέλα.
Στην υγειά σου, καλή μου.
Στην υγειά σου.
Σας ευχαριστώ όλες.
- Στην υγειά σου. - Στην Τερίσα.
Στην υγειά σου, καλή μου.
Κι η οικογένειά σου, Αντονέλα;
Ο Τζάνι μου έχει φύγει εδώ και χρόνια.
Αλλά αποκτήσαμε τρία υπέροχα παιδιά.
Έχουν σκορπιστεί σ' όλη τη χώρα.
Εννιά εγγόνια.
Τι ωραία!
Δεν τους βλέπω πολύ συχνά,
αλλά νιώθω περήφανη, γιατί έχουν πολύ όμορφες ζωές.
Κι αυτό με κάνει πολύ χαρούμενη.
Ευχαριστώ για το σημερινό. Περάσαμε πολύ όμορφα, σωστά;
Στις δικές μας όμορφες ζωές.
- Πράγματι. - Ναι.
- Πράγματι. - Ναι!
Τι ωραία.
Δεν θέλω να κοιμηθώ απόψε.
Κούκλα!
Grazie.
Δες σκέρτσο. Είστε πανέμορφες!
Grazie.
Η Τζία τα φρόντισε όλα.
Δεν ευθύνεται ο ζωγράφος, αλλά ο καμβάς.
Μέθυσα, αλλά δεν έχω χανγκόβερ γιατί ήπια νερό.
Πολύ έξυπνο!
ΑΝΟΙΧΤΟ
Τζο, απόψε θα δώσουμε φαΐ στον κόσμο.
- Sì; - Se!
ΚΛΕΙΣΤΟ
Ξεκινάμε!
Καταιγίδα στα εγκαίνια.
Γεια σας. Συγγνώμη που αργήσαμε. Ρίχνει καρέκλες έξω.
Να τη η νομική μας σύμβουλος.
Τι κάνεις;
Γυρίσαμε στο λύκειο.
Πολύ θα το 'θελες.
- Γεια. - Γεια.
Θεέ μου, Τζο!
Είναι πραγματικά υπέροχο.
Ναι.
Μπράβο, έκανες καλή δουλειά. Έλα εδώ.
Δεν ήταν τίποτα.
Πού 'σαι.
Για το γούρι.
Ευχαριστώ που ήρθατε. Χαίρομαι που σας βλέπω.
Ωραία.
Έκοψε κιόλας η κίνηση;
Αν έκοψε;
Ακόμα δεν άρχισε.
Δεν είχαμε πολλή κίνηση.
Δηλαδή;
Εσείς είστε οι πρώτοι μας πελάτες απόψε.
Τζόι, θα ερχόταν ο αδερφός μου με τα παιδιά,
αλλά μάλλον φοβήθηκαν μην τους πιάσει η καταιγίδα.
Είναι απ' τη Φιλαδέλφεια.
Τα καλά νέα είναι ότι έχουμε δύο υπέροχους πελάτες.
Ας τους κάνουμε να περάσουν αξέχαστα.
- Έτσι! - Ναι!
- Πάμε! - Θα σας πάω στο τραπέζι.
Δηλαδή θα πρέπει να πληρώσουμε;
Εννοείται. Ευχαριστώ που ήρθατε.
Κυρίες μου, δεν έχω λόγια. Γεια στα χέρια σας.
Ό,τι καλύτερο έχω φάει από...
Από χθες.
Ειλικρινά, δεν έχω ξαναφάει καλύτερα ιταλικά πιάτα.
Ναι, είναι...
Έχει πάει αργά. Ας κλείνουμε σιγά σιγά, αλλά...
Μπράβο σας. Ήσασταν υπέροχες.
ΚΛΕΙΣΤΟ
ΑΙΤΗΜΑ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΥ
KΥΡΙΕ ΝΤΟΥΡΑΝΤ, ΛΑΤΡΕΥΩ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΣΑΣ.
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΑΣ ΘΑ ΒΟΗΘΟΥΣΕ ΠΟΛΥ.
Αν τύχει και περνάς...
Ευχαριστώ, θεία Τερίσα.
Ευχαριστώ πολύ που ήρθατε.
ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΚΡΙΤΙΚΕΣ
ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ - ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΛΕΙΣΜΕΝΟΙ ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ
ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΣΑΣ. ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΤΥΧΗ.
Ορίστε τα νεότερα.
- Για σένα. - Τζο!
Είναι οι πληρωμές σας.
Τζόι, το εστιατόριο δεν είχε καθόλου κέρδη.
Πλάκα κάνεις τώρα.
Δεν το συζητάω.
Πληρώνεστε κάθε δυο βδομάδες.
Δεν θα δουλεύετε τζάμπα. Είναι τα λεφτά σας.
Θα βρούμε μια λύση.
- Τζο... - Γιατί δεν έρχεται κανείς;
Σαν δεν ντρέπεσαι!
Τι έπαθες; Γιατί με βαράς;
Λες στον κόσμο να μην έρχεται στο εστιατόριό μου;
Δεν είμαι μόνο εγώ.
Όλη η γειτονιά θέλει να κλείσει.
Δεν μ' αρέσει που δεν είναι από δω, ούτε που σας εκμεταλλεύεται.
Εμένα εκμεταλλεύεται;
Δεν μ' εκμεταλλεύεται!
Με τιμάει, ρε κοκορόμυαλε.
- Έλα τώρα. - Πώς τολμάς!
- Αντονέλα! - Σκάσε.
Αντονέλα! Έλα εδώ.
Ο Τζο είναι τίμιος.
Δεν σας κλέβει τίποτα. Να προσφέρει θέλει.
Καληνύχτα, Τζο.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα, Τζο.
- Τα λέμε. - Τα πήρες όλα;
- Καλό βράδυ. - Καληνύχτα, Τζόι.
- Πώς πήγε το μάθημα; - Καλά.
Λοιπόν.
Πόσο άσχημα;
Είναι τελειωμένη υπόθεση.
Τα έχω δοκιμάσει όλα. Δεν έρχεται κανένας.
Πήρα τους κριτικούς, έστειλα μέιλ. Ξανά και ξανά.
Στο τέλος θα μου κάνουν μήνυση για ασφαλιστικά μέτρα.
Έλεγα να περιμένω, και ίσως αύριο
να πω σε όλους ότι δεν γίνεται να μείνουμε ανοιχτοί.
Όχι, δεν μπορείς να το πεις.
Στάσου, αφού δεν έρχονται αυτοί εδώ,
ίσως πρέπει να πας εσύ σ' αυτούς.
Για να τους πείσεις.
- Ίσως. - Έλα τώρα.
Γλυκέ μου,
το μόνο που μετανιώνεις σ' αυτήν τη ζωή
δεν είναι τα λάθη.
Αυτά τα δέχεσαι και προχωράς.
Μετανιώνεις για όσες ευκαιρίες άφησες ανεκμετάλλευτες.
Κι αυτή είναι η ευκαιρία σου, Τζο.
Κύριε Ντουράντ;
Γεια σας.
Όχι.
Καταρχάς, αναγνωρίζω πόσο ανάρμοστο είναι που σας αιφνιδιάζω έτσι.
- Συγγνώμη. - Ποιος είσαι;
Συγγνώμη. Τζο Σκαραβέλα.
Πώς μπήκες έτσι; Τι συμβαίνει;
- Δεν... - Την ασφάλεια.
Όχι, μη. Ανοίγω ιταλικό εστιατόριο.
Μάικλ.
Αντί να προσλάβω...
- Αντί για επαγγελματίες... - Τέιλορ.
- Προσέλαβα γιαγιάδες. - Καλά.
Θέλω οι πελάτες μας να νιώθουν όπως όταν ήταν παιδιά
και να τους μαγειρεύουν οι αγαπημένες τους γιαγιάδες.
Σου μαγειρεύουν γιαγιάδες;
Ναι, Ιταλίδες γιαγιάδες.
Μήπως είσαι κάνας τρελάρας;
Είμαι τρελός, αλλά για καλό.
Το φαγητό είναι το πάθος μου,
και ήθελα να σας δείξω, αν μου επιτρέπετε...
- Μη... - Να σας δείξω μερικά πιάτα;
Δείτε. Αυτό είναι στρανγκολαπρέτι.
Αυτό εδώ έχει ντομάτες...
- Θεέ μου. - Έχει σπανάκι, έτσι;
- Και ρικότα. - Αμάν.
Λιωμένο βούτυρο και φασκόμηλο. Πολύ απλό.
Από διάφορα μέρη της Ιταλίας, φτιαγμένα απ' τις γιαγιάδες.
Κι εδώ έχει κανόλι για επιδόρπιο.
Είναι όλα σπιτικά, φτιαγμένα απ' τις γιαγιάδες.
Εντάξει.
"Enoteca Maria".
Ναι, προς τιμήν της μητέρας μου.
- Στο Στάτεν Άιλαντ. - Μάλιστα.
Ναι, Τζο...
Εγώ κάνω κριτικές εστιατορίων εδώ στο Μανχάταν.
Ξέρεις, με τρία αστέρια,
με δύο ή ένα αστέρι Michelin, εδώ και στο εξωτερικό.
Ακριβώς. Γι' αυτό ήρθα.
Θα 'θελα πολύ να κάνετε κριτική στο Enoteca Maria αυτό το σαββατοκύριακο.
Για να δούμε.
Αυτό το σαββατοκύριακο...
Είμαι κλεισμένος
μέχρι τον Ιανουάριο.
Οπότε,
όταν ανοίξεις ξανά εστιατόριο,
κάνε καλύτερο πλάνο.
Αυτό το παραδέχομαι.
Έχετε δίκιο. Δεν έχω πολύ καλό επιχειρηματικό πλάνο.
Αλλά έχω πολύ καλό πλάνο για το εστιατόριο.
Δεν είναι απλώς εστιατόριο.
Το επίκεντρο είναι η οικογένεια,
και οι οικογενειακές στιγμές.
Ειδικά για όσους δεν έχουν οικογένεια πια.
Οι γιαγιάδες είναι καταπληκτικές σεφ.
Δεν σας ζητάω να μας κάνετε χάρη.
Θέλω να έρθετε στο εστιατόριό μας
και να του δώσετε μια ευκαιρία.
Είναι πολύ ξεχωριστό.
- Έλα, σήκωσέ το. - Μην ανησυχείς.
Σήκωσέ το.
Πάλι βγήκε ο τηλεφωνητής.
Ελπίζω να είναι καλά ο Τζο.
Να μην έπεσε και χτύπησε το πόδι του.
Ίσως είναι πεσμένος στον δρόμο.
Τίποτα δεν έπαθε ο Τζο. Απλώς δεν ήρθε.
Ξέρω τι λες.
Και δεν μ' αρέσει.
Ο Τζο θα έρθει!
Αλήθεια;
Τι είπα;
Κανείς δεν νοιάζεται για μας,
για το φαγητό μας, για τη ζωή μας.
Κανείς.
Είμαστε πεταμένες παλιατζούρες.
Κατάλαβες; Αυτό είμαστε.
Αυτά να τα λες για σένα.
Ναι, δεν το πιστεύω.
Έχουμε ανοίξει εδώ κι έναν μήνα.
Ποιος ήρθε, πέρα από φίλους και συγγενείς;
Είμαστε ασήμαντες.
Άνευ αξίας.
Και κανείς δεν θα μας θυμάται για τίποτα!
Λοιπόν, βλέπεις την πόρτα;
Μη σου μαγκώσει τον κώλο καθώς θα ξεκουμπίζεσαι.
Εγώ έχω αξία εδώ!
Αυτό σημαίνει κάτι για μένα!
Δεν είμαι πεταμένη, και δεν νιώθω πεταμένη όπως εσύ.
Μην αρχίζεις πάλι.
- Σκάσε. Φτάνει! - Δεν σε χρειαζόμαστε.
Σιωπή, κι οι δύο! Ντρέπομαι για χάρη σας.
Εμείς δεν τα παρατάμε. Δεν το βάζουμε κάτω.
Είμαστε έξυπνες, δυνατές γυναίκες.
Είμαστε όμορφες γυναίκες, με ιταλικό αίμα στις φλέβες μας.
Και περάσαμε πολλά μαζί,
οπότε δεν θα επιτρέψω να τελειώσει όλο αυτό με θυμό.
Ωραία τα είπες.
Grazie.
Εντάξει.
- Εντάξει. - Άντε, Μπολόνια. Έλα.
Γεια σας.
Τζο!
Γεια, Τζο.
- Γεια. - Γεια.
Ό,τι κι αν συμβαίνει, όλα θα πάνε καλά.
Το εκτιμώ.
Ειλικρινά, μακάρι να είχα καλύτερα νέα,
γιατί είστε όλες καταπληκτικές.
Ειλικρινά.
Και σίγουρα σας αξίζει να συνεχίσουμε το εγχείρημα.
Δεν χωρά καμιά αμφιβολία
ότι ήθελα πολύ να πετύχει το εστιατόριο.
Όχι μόνο για μένα, αλλά και για τη μαμά μου.
Αλλά και για όλες εσάς.
Γιατί είστε πολύ ξεχωριστές και σημαντικές για μένα.
Αλλά...
Η αλήθεια είναι ότι δεν γίνεται να συνεχίσουμε να λειτουργούμε.
Και...
Σας ευχαριστώ και σας ζητώ συγγνώμη.
Έκανες...
Έκανες ό,τι καλύτερο μπορούσες.
Είμαστε περήφανες για σένα.
Τα πήγες πολύ καλά.
Όλοι βάλαμε τα δυνατά μας, Τζο.
Η μητέρα σου θα ήταν περήφανη.
- Ευχαριστώ. - Αλήθεια.
Ναι.
Ξέρετε κάτι;
Τώρα είμαστε όλοι σαν οικογένεια.
Οπότε, αφού αποκομίσαμε αυτό,
βγήκαμε κερδισμένοι.
- Οπότε, σ' ευχαριστώ. - Κι εγώ.
Ναι.
"Η οικογένεια που επιλέγεις".
Αυτό είμαστε.
Έχουμε πρόβλημα.
Έχει μείνει πολύ φαγητό στην κουζίνα.
Κρίμα να πεταχτεί, Τζο.
Δεν θα το πετάξουμε.
Ας καλέσουμε όλους τους συγγενείς, φίλους και γνωστούς,
για ένα υπέροχο κυριακάτικο τραπέζι.
- Ναι! - Φανταστική ιδέα!
Να κάνουμε πάρτι!
- Έτσι; - Ναι!
Με λιμοντσέλο!
Όχι!
Καλώς τον αβανταδόρο.
Πώς είσαι;
- Πολύ χαίρομαι. - Κι εγώ.
Η Ολίβια. Τα παιδιά απ' την υπηρεσία.
Τι κάνεις; Βίτο. Χάρηκα.
Καθίστε όπου θέλετε, εντάξει;
Σαν οικογενειακό τραπέζι.
Να χαιρετήσουμε την ξαδέρφη. Τάμι!
Είσαι...
Χαίρομαι που σε γνωρίζω.
- Ώστε αυτή είναι. - Είσαι κούκλα.
- Χαίρομαι που σε βλέπω. - Είναι υπέροχο.
Τι κάνεις, φιλαράκι; Τι καλά.
Δεν μετανιώνω.
Να ξέρεις, μόλις το πουλήσω, θα σου δώσω ό,τι σου χρωστάω.
Σταμάτα. Απόψε εσύ έχεις σημασία.
- Άσ' τα αυτά. - Ευχαριστώ.
Ναι, έλα. Σε καμαρώνουμε!
Ωραία, δείξε τους πού κάθονται. Ελάτε, καθίστε.
Τα κατάφερες! Ευχαριστώ που ήρθες.
Στις ομορφιές σου.
Τι κάνεις; Χαίρομαι πολύ που ήρθατε.
- Γεια. - Γεια.
Έμαθα εχθές τι αποφάσισες. Λυπάμαι πολύ.
Κι εγώ επιχειρηματίας είμαι. Δεν θα το ευχόμουν σε κανέναν.
ΣΠΙΡΙΤΟΣ ΙΔΡΥΘΗΚΕ ΤΟ 1932
Είναι κάτι σαν φόρος τιμής.
Το κρατήσαμε από σεβασμό στο παρελθόν.
Είναι υπέροχο. Σ' ευχαριστώ.
Λοιπόν...
Σωστά. Για σένα είναι.
- Θα φύγω. - Όχι.
Κάθισε, φάε μια μπουκιά, άνοιξε το κρασί,
και θα 'ρθω να πιούμε ένα ποτήρι.
Έλα να φας.
Πολύς κόσμος ανυπομονεί να φάει απ' τα χεράκια σας.
- Έτοιμες; - Ναι!
Πανέτοιμες!
Εντάξει.
Πολύ αλάτι βάζεις.
- Τα βάζω. - Ελεύθερα.
Φαίνονται τέλεια!
Δοκίμασε.
Πάμε, μωρό μου.
Δώσε και δίπλα.
Εβίβα!
Οι γιαγιάδες μας θα μας καμάρωναν.
Στις γιαγιάδες μας.
Με συγχωρείτε.
Μπορείτε να έρθετε λίγο μαζί μου;
Τι κάναμε;
Εντάξει.
Μπράβο σας.
ΤΖΟΪ
ΤΖΟΪ, ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΩ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ.
ΜΕ ΑΓΑΠΗ, Η ΜΑΜΑ
ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΤΕΤΡΑΤΖΙΝΙ
ΣΠΑΝΑΚΙ ΜΕ ΤΥΡΙ
Η ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΣΑΛΤΣΑ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ
Τι έγινε;
Τίποτα.
Λοιπόν, συγγνώμη. Ευχαριστώ για τον χρόνο σας.
Ευχαριστώ.
Όταν ο Έντουαρντ Ντουράντ
είπε να γράψω κριτική για το Enoteca Maria,
ένα νέο ιταλικό εστιατόριο, στην οδό Χάιατ 27, στο Στάτεν Άιλαντ,
ήθελα να δω για ποιον λόγο προσέλαβαν γιαγιάδες
αντί για καταξιωμένους σεφ.
Σύντομα ανακάλυψα
ότι αυτό το μικρό, γραφικό εστιατόριο, με το υπέροχο ντιζάιν
και τη ζεστή και φιλόξενη διακόσμηση,
δεν προσφέρει απλώς πεντανόστιμο φαγητό.
Προσφέρει μια οικογένεια.
Φοβερή κριτική!
- Τα κατάφερες. - Μαζί.
Και το "υπέροχο ντιζάιν" μας, έτσι;
Προσφέρει κουλτούρα.
Και ιστορία.
Μπράβο σου, Τζόι!
Προσφέρει παραδόσεις και ιστορίες πολλών γενεών.
Αν θέλετε απλώς νόστιμο φαγητό, μην πάτε στο Enoteca Maria.
Αλλά αν θέλετε νόστιμο φαγητό που θα σας χορτάσει
και θα ευφράνει την ψυχή σας,
μη χάνετε χρόνο και πηγαίνετε
σε μια γεύση από οικογένεια,
όπου ο άνθρωπος που σας αγαπούσε όσο τίποτα
θα σας μαγειρέψει ξανά.
Και να δοκιμάσετε οπωσδήποτε το καπουτσέλε.
Ναι;
Σέιντι;
Ναι, η Σέιντι είμαι.
Η μαμά είμαι.
- Μαμά; - Ναι.
Γεια.
- Όλα καλά; - Ναι.
Εγώ δεν είχα καμία αμφιβολία.
Είπα ότι θα το ανακαινίσω, και δείτε το τώρα.
Είδατε; Έχει υπέροχο ντιζάιν.
- Για έλα λίγο. - Να γεμίσουμε ποτήρια.
Όλα καλά;
- Υπέροχα! - Συνήγορε.
Κοίτα. Τα κατάφερες.
- Μαζί τα καταφέραμε. - Πάψε.
Χρειαζόμαστε κι άλλον σερβιτόρο. Έχω εξετάσεις.
Πάλι λουλούδια; Άσ' τη να σε πεθυμήσει λίγο.
Πώς πάμε εδώ;
- Όλα καλά, γλυκιά μου; - Θαυμάσια.
Πώς πάει;
Μα κοίτα. Φοράω μάλλινη ζακέτα!
Συγγνώμη για το αρνίσιο κεφάλι, αλλά έχει ζήτηση.
Το φτιάχνει καταπληκτικά.
- Έχω δουλειά. - Κατάλαβα.
Έρχομαι. Πάω να πάρω λίγο αέρα.
Με την ησυχία σου, Τζο.
Με κάνετε περήφανο.
ΑΝΟΙΧΤΟ
ΤΟ ENOTECA MARIA ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΧΤΟ
ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 15 ΧΡΟΝΙΑ.
ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟ ΣΤΑΤΕΝ ΑΪΛΑΝΤ.
ΤΩΡΑ ΠΡΟΣΛΑΜΒΑΝΕΙ ΓΙΑΓΙΑΔΕΣ ΑΠ' ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.
Ο ΜΠΡΟΥΝΟ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ.
Ο ΤΖΟ ΔΕΝ ΤΟΝ ΒΑΖΕΙ ΠΙΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ.
ΟΠΟΤΕ, ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΤΕ ΚΑΙ ΚΑΝΤΕ ΚΡΑΤΗΣΗ.
ΘΑ ΣΑΣ ΠΕΡΙΠΟΙΗΘΟΥΝ ΣΑΝ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.
ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΟΛΜΗΡΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΡΕΑΣ...
ΤΟ ΚΑΠΟΥΤΣΕΛΕ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟ ΜΕΝΟΥ.
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Περδικάκη